رواية حوريتى بقلم مارينا عبود
_البس حاجه وتعال نتكلم شويه
رحيم بضحك:حاضر
*قام وراح عند الدولاب ولبس تيشرت اسود ورجع قعد جنبى
=احكى يا حوريه
_هو انت ليه بتقولى حوريه وحوريتى ليه مش بتقولى يا حور
ابتسم وفرد ج سمه على السرير وشدنى لح.ضنه وحط رأسى على صـ,,ـدره وانا حطيت ايدى على قلبه وانا مبسوطه رفعت رأسى وبصتله وبدا يتكلم وانا كنت بسمعه بتركيز
=لأنك مميزه من اول يوم شوفتك فيه كنت ماشى بعربيتى ورايح الشركه شوفتك وانتى بتساعدى راجل كبير فى العمر انه يعدى الشارع خطفتى قلبى وقتها قررت انى مسبكيش وربنا ساعدنى فى ده لما جمعت عنك معلوما.ت وعرفت انك بنت قاسم الموظف إللى شغال عندنا فى الشركه وقولتله انه عاوز اطلب ايد بنته ولما روحت علشان اطلب ايدك افتكرونى انى عاوز اجى اطلب ايد زينب بنته من مراته التانيه وقتها كنت مستنيكى تطلعى واول ما شفتك وشوفت العلاما.ت إللى على وشك قررت اعمل الفرح فى يومين ومسبكيش عندهم ولا ثانيه وحذرتهم من انهم يتعر*ضولك بأى شكل واتجوزتك وقررت اسميكى حوريتى لأنك جميله زى الحوريات وكمان مميزه
بقلمى” مارينا عبود ”
_كنت مركزه معاه وقلبى بيدق بسرعه كبيره عمرى ما كنت اتوقع انه ربنا يكرمنى ويعوضنى بالشكل ده وبشخص جميل زى رحيم يحبنى ويخاف عليا حاسه باحساس جميل اووى فرحه خوف توتر خايفه الفرحه ديه متدمش كتيرر خايفه رحيم يتغير عيونى دمعت وانا ببصله قام وقعد قدامى
=مالك يا حوريه
_مسحت دموعى وبصيت الناحيه التانيه
*مسك وشى بين كفوفه وبصلى بلهفه وخوف ظهرت من طريقه كلامه
=حوريتى مالك بتعيطى ليه
*اترميت فى ح.ضنه انا مش عاوزه اسيبه ولا يبعد عنى عاوزه ديما جنبى انا بحس بالأمان وهو معايا بتحامه فيه معرفوش من وقت كبير لكن الاحساس إللى بحسه وانا معاه بيبقه مميز مش بخاف بحس انى حره
_متسبنيش يا رحيم
قولتها وانا بعيط فى ح.ضنه وهو بيملس على شعرى بحب وبيهدينى
رحيم بحب :هشش متعيطيش قولتلك مبحبش دموعك وبعدين انا مستحيل اسيبك اهدى
_نام وهو واخدنى فى ح.ضنه محستش بنفسى بعد كده
رحيم بص عليها لقاها نامت بأس جبينها ونام
********************
فى شقه القاسم
انتصار بخ.بث:قاسم حبيبى عاوزه فلوس
قاسم بغ.ضب:هو ايه الحكايه كل يوم فلوس انتى بتودى الفلوس ديه كلها فين
انتصار بتمثيل:يا حبيبى انت ناسى انه زينب فى كليه ولا ايه وبعدين انت مستخسر فى انا وبنتى الفلوس يا قاسم
