رواية حوريتى بقلم مارينا عبود
رحيم بابتسامه جذابه :عجبتك
بصتله ووقفت قدامه وعيونى كانت لامعه من الفرحه اتكلمت بحماس كالأطفال:جميل اووى اووى شكرا
=رحيم
_هاا
ابتسم:اسمى رحيم نادينى باسمى
_بس
=مبسش حوريه انا مش عاوزك تخافى منى اتكلمى واحكى معايا مش عاوزك تعتبرينى غريب
_اكاد من فرط الجمال اذوب يخرب بيت جمالك هو فيه كده
_موافقه يا رحيم
_ابتسم وشوفت لامعه عيونه حسيته فرح
=ماشى يا قلب رحيم انا همشى دلوقتى
_متتاخرش وخلى بالك من نفسك
رحيم بحب:حاضر
_مشى وسابنى وانا فضلت الف فى الاوضه واخترت روايه جميله فتحتها وفضلت اقراء انا بحب الروايات اووى
فى شقه القاسم
انتصار بشر:بقااا انا انتصار، رحيم نصار يطردنى علشان حته خدامه
زينب بغ.ضب:انتى السبب لو كنتى اقنعتيه من الأول انه يتجوزنى انا بدل الحربايه بنت جوزك مكنشى حصل ده كله
انتصار بغ.ضب:اخرسى انتى فكرانى مبسوطه باللى حصل و.فاكره انى محاولتش اقنعه بس اوعدك مش هسيبهم يلاه اطلعى وسبينى افكر انا لازم اخرب حياتها مش هسيب بنت فاتن تتهنه فى حياتها ابدا
زينب بخ.بث:هتعملى ايه، ماما رحيم لازم يكون ليا انا وبس انا إللى المفروض اكون هانم القصر مش البنت ديه
انتصار بخ.بث:متخفيش اوعدك هخلى رحيم نصار هو بنفسه إللى يك.سرها ويرجعها خدامه وهجوزهولك بس اصبرى وهتشوفى امك هتعمل ايه
زينب بخ.بث :ماشى
*****************
مر وقت كبير وهو مجاش وانا كنت قاعده بقراءه فى الروايه ومندمجه اووى فى الأحداث واتفاجئت بحد بيحط ايده على كتفى جسمى اتنفض وبصيت ورايا لقيته واقف ومربع ايديه والابتسامة على وشه حد يقوله انى بمو*ت ف امه اكيد امه ديه كانت قمر علشان جايبه الولد ده
=مطلعتيش من هنا من وقت ما سبتك
ضحكت وهزيت رأسى ب لا
_ضحك وبانت غمازاته :طيب تعالى علشان نتعشاء سوا
_هو انت ممكن اسالك سؤال
*قعد على الكرسى قصادى وهو بيهز كتافه:اسألى
_ميلت وبصيت فى عنيه بتركيز :هى عنيك ديه حقيقه ولا لينسز
*ضحك بصوت عالى يخرب بيتك متضحكش كده ولله هقوله انى بحبه هااا
قام ووقف قدامى وانا رجعت لورا بخوف قطع لسانى انا مين قلى اتكلم بس ايه ده هو بيقرب كده ليه ولله هصوت
ميل بج سمه وبص فى عنيا:انتى شايفه ايه
بلعت ريقى بصعوبه وتوتر:انا انا مش شايفه حاجه خااالص قولتله كده وجريت من قدامه وسمعته بيضحك بصوت عالى ده طبيعى مهو طلع متجوز هبله ياتره بيقول عليه ايه دلوقتى ، بس ولله يا جــ,,ـماعه انا قمر واتحب سيبكم من الكلام الفاضى
